Hujambo lezer!
Ze hadden de hele dag op ons gewacht. Terwijl wij dachten ‘even’ een voetbalwedstrijdje te spelen, was er een heel dagprogramma opgesteld.
Onze groep is in Kisarawe, ten noorden van Dar es Salaam, en ‘ ze’ zijn de leerlingen van de secondary school. Het is onze eerste kennismaking met het echte Tanzania. Tot nu toe reden we rond in een bus, en bezochten van de nederlandse ambassade, waar er een hartelijk en interessant gesprek was met de ambassadeur Karel van Kesteren.
De ontvangst in Kisarawe is meer dan wat we hadden kunnen denken. Je wordt erg verlegen als je hoort dat een grote groep de hele dag op je wacht, en bij de entree weten we niet hoe ons te gedragen. Dat gevoel lijkt wederzijds, want een stilte ontstaat. De directeur van de school, Christopher Mbelwa breekt het ijs. Een show voor ons met dans, drama en zang volgt. Pas echt op ons gemak voelen we ons wanneer we worden uitgenodigd om mee te dansen. Inmiddels is een Tanzaniaans welkomslied geleerd, zodat er de volgende keer ook iets terug kan worden gedaan.
De voetbalwedstrijd volgt. Sekela Mwambulu van Right to PLay zei ons van te voren dat het voor de kinderen goed is om te winnen. ” Ze hebben het er dan nog de hele week over, dat ze van mzungu’s (blanken) hebben gewonnen.” Natuurlijk willen we de kinderen graag een goed gevoel geven, maar veel moeite hoeven we daarvoor niet te doen. We worden ingemaakt. We zijn ouder, langer en met meer. De eindstand is 2-3, maar de scheidsrechter floot duidelijk in ons voordeel. De hilariteit is groot als we scoren in eigen doel.
De gesprekken met kinderen zijn erg leuk, al is er natuurlijk een taalbarierre, maar we zijn druk aan het oefenen. Ericka Mbawala lacht bij ieder Kiswahili woordje dat er gezegd wordt. Iedereen wil met elkaar op de foto.
Later meer.
Tutaona! (Tot snel!)
Liefs van iedereen hier,
Heleen